Dit is onze lieve labrador Zoë. In 2002 hebben we haar uit het asiel in Heerlen gehaald. Zij was daar gebracht omdat iemand haar in het bos had gevonden, vastgebonden aan een boom, waarschijnlijk twee weken lang. Ze had daarom een grote kale plek op haar rug, waar het touw langsschuurde. Ze zat onder de schurft en haar tepels hingen bijna tot op de grond. Niettemin waren we onmiddelijk verliefd op haar geworden. Ze was enorm schuw en het eerste jaar was ze compleet apatisch wat zich uitte in paniekplasjes door het hele huis, liefst op de bank. Ze was niet gesteriliseerd, maar na de operatie zei de dierenarts dat ze minimaal 5 nesten heeft geworpen. Ze bleek dus een fokteefje geweest te zijn. Blijkbaar vond haar vorige eigenaar dat ze niet meer goed genoeg was...
Inmiddels is Zoë bijna 6 jaar bij ons en we houden ontzettend veel van haar. Ze is helemaal opgeleefd, ondanks haar artrose. We denken dat ze een jaar of 14 is, maar zeker weten doen we dat niet.
Wat een creatief stel zijn jullie. Maar dat had Adrie, mijn man die wel eens met jullie gewerkt heeft al tgen mij gezegd. Ja, dank je voor het heerlijke recept. Het is zoveel lekkerder dan dat je het allemaal in een pan dumpt. Je proeft dan nog wat je in je mond stopt en het ziet er beeldig uit.
BeantwoordenVerwijderenLeuk, jullie hebben een lieve labrador die graag eet, nu wij ook. Toen hij de stem op het filmpje hoorde, rende hij spontaan naar de keuken.De hond komt uit Heerlen en ik ook. Wat leuk. Minder voor die arme hond.Fijn dat er nog een hondje is.Dat is gezellig. Ik hoop jullie ooit eens te zien. Groetjes Ria Brugge